Ook een vrijwilliger moet professioneel zijn

Professionele hulpverleners hebben een opleiding in de gezondheidszorg gevolgd en verdienen hun brood met hulpverlening. Denk aan de ambulance verpleegkundige met zijn of haar chauffeur. Maar ook door artsen en verpleegkundigen in het ziekenhuis. Binnen de eerste hulp is er vaak discussie of je als vrijwillige eerste hulp verlener professioneel kunt zijn. Professioneel betekent namelijk niet per definitie dat je ergens je boterham mee verdient. Professioneel zegt namelijk ook iets over je houding, je gedrag en je handelen. Als eerstehulpverlener kun je dus best professioneel zijn . In dit artikel beschrijven we een aantal punten die kunnen bijdragen aan een professionele houding voor de eerste hulp verlener, waarbij we kijken hoe de professionele hulpverleners dat doen.

Houding en gedrag

Een professionele houding komt voor een belangrijk deel tot uiting in de manier waarop de hulpverlener met anderen communiceert. In de eerste plaats is respect voor elkaar van een groot belang. Blijf respectvol naar collega's en professionele hulpverleners, ook als je het misschien niet met hen eens bent. Meningsverschillen worden achteraf uitgesproken, niet in aanwezigheid van het slachtoffer of omstanders. Probeer ook in benadering van een slachtoffer onbevooroordeeld te zijn. Wellicht heeft een slachtoffer zelf bijgedragen aan het ontstaan van het letsel, bijvoorbeeld door onverantwoordelijk gedrag of door gebruik van alcohol of drugs. Het slachtoffer heeft er echter niets aan als hij belerend wordt toegesproken door de hulpverlener als hij met een hulpvraag komt. Het is niet aan de eerstehulpverlener om een oordeel te vellen.

Grenzen kennen

Een belangrijk aspect van een professionele houding is het kennen van grenzen van je eigen kennen en kunnen. Weten welke vaardigheden je wel en juist niet goed beheerst en welke vaardigheden nog binnen het domein van de eerste hulp behoren. Altijd geldt: als je iets niet kunt dan moet je het niet doen. Immers, als je een handeling verkeerd uitvoert kan dat leiden tot verslechtering van de toestand van het slachtoffer en daar is het slachtoffer niet meegeholpen. De kans dat er complicaties optreden is dan groot en de eerstehulpverlener kan daarvoor aansprakelijk worden gesteld. Hiermee hangt samen dat je professionele hulpverleners inschakelt als je het niet alleen af kunt. Ook is het van belang je grenzen te kennen in je houding en gedrag. Weten wat je wel en niet kunt maken bij het slachtoffer of bij de organisatie die jou of je vereniging inhuurt.

Daarnaast is het van belang om je plaats te kennen in de hulpverleningsketen. Dat wil zeggen dat je weet wanneer je professionele hulpverleners moet inschakelen en dat je zorgt voor een goede aansluiting op professionele hulpverlening. Wees professionele hulpverleners ten dienste en volg de aanwijzingen op die zij vragen. Als je hulp niet meer gewenst of niet meer nodig is, verlaat dan de incidentlocatie zodat anderen hun werk kunnen doen.

Geheimhouding

Eerstehulpverleners hebben net als artsen en verpleegkundigen een bijzonder voorrecht, hen wordt gevraagd om in een precaire situatie hulp te verlenen. Men komt soms dingen over het slachtoffer te weten die zeer privé zijn. Het slachtoffer geeft zich letterlijk of figuurlijk bloot en verwacht dat de eerstehulpverlener zorgvuldig omgaat met de informatie!
Professionele hulpverleners zoals artsen en verpleegkundigen hebben een wettelijk vastgesteld beroepsgeheim. De wet verplicht hen om alle informatie over het slachtoffer en de behandeling geheim te houden en niet te delen, tenzij het slachtoffer daar expliciet toestemming voor geeft. Dankzij het beroepsgeheim kan het slachtoffer vertrouwelijke informatie met het slachtoffer delen, zonder dat deze zomaar met anderen gedeeld kan worden. Behalve bescherming van privacy heeft het beroepsgeheim ook als doel de gezondheidszorg voor iedereen toegankelijk te maken, iedereen heeft immers (een gelijk) recht op zorg. Een inbreker met een snijwond na een inbraak kan dus medische hulp zoeken, zonder dat hij bang hoeft te zijn dat de arts hem aangeeft bij de politie.

Voor de eerstehulpverleners is er geen bij wet geregeld beroepsgeheim, terwijl zij op evenementen vaak toch met gevoelige situaties rondom de slachtoffers te maken hebben. Ondanks dat je misschien erg interessante dingen bent tegen gekomen op inzetten, behoor je deze informatie voor jezelf te houden. Deze informatie wordt niet gedeeld met bijvoorbeeld de organisator van het evenement , omstanders, pers of je eigen vrienden of familie. De vereniging kan hierover afspraken maken met de vrijwilligers en het is ook raadzaam om dit eens tijdens een les te bepreken.

De presentatie van de eerste hulpverlener

De eerste hulp verlener moet er ook professioneel uit zien door middel van een EHBO veligheidshesje of EHBO kleding.
Een veiligheidshesje dient gedragen te worden over een overhemd of jas en niet met een hemd zonder mouwen, dit staat wel stoer maar geeft geen professioneel uiterlijk.

veilighiedshesje

Maak over de behandeling van slachtoffers afspraken.

Een oudere EHBO-er heeft nog al eens de neiging van '' geef maar hier dat doe ik wel ". Geef ook de jongeren een kans, dat geeft meer motivatie.

Bron: Hulpverleners Magazine februari 2014